Het was donderdagavond en ik zat op de wc, met alle symptomen van de netwerktyfus. Plakkerige visitekaartjes in mijn binnenzak, jammerende voetzolen in parmantige netwerkschoenen en kloppende spierpijn in alle sociale neuronen van mijn hoofd. Eén week, waarin ik afwisselend de hemel in werd geprezen en in kleine stukjes aangeveegd. Waarin ik lachend een wijngaard aan rosé wegspoelde, huilde om domme mensen en af en toe ontstak in een tirade tegen alles en iedereen (maar elitaire kunst in het bijzonder... read more
